*whoa! this is slowly becoming a segment*

After all the work rants that I had, I did some assessment sa sarili ko.

Nagtataka ako, bakit ngayon eh tinatamad ako...samantalang nung asa school eh ayos na ayos ako nun. I function very well. Partida walang bayad yun. Walang reklamo sa paggising sa umaga at kahit late na umuwi. Hindi lang yun basta yung 9am-6pm eh, its more of overtime lagi. Lalo na nung nasa HF (school paper) ako, tipong kahit 9pm ka na umalis ng school, tapos may 8am class ka kinabukasan, okay lang. At may assignment k pang gagawin nun. May thesis ka ding inaalala.

I enjoyed that phase so much.

Inisip ko what were my driving forces before. Here are the things that I saw:

1. Competition : I just love the competition, just like having 30 others vying for the top spot in class. Hindi naman kami talaga ganun sa class, personal thing ito na ginagamit ko upang mapush ang sarili ko. Tipong, ayokong makasama sa ten bottom ganun.

2. People : I was blessed with so many friends back then at LaSalle. Hindi naman ako si Mr. Friendly na kakilala lahat ng makakasalubong, pero I had a nice set of friends. Masaya ako kasi I learned from them and I got strength from them everytime I needed a boost. Shoutout sa buong Jouzeroseven, specially kina Ayeen, Mitz, Let, Glenn, Mark, Cyra, at Chet. Maski teachers, magiging friends mo, sa part ko, si Sir Artin un. RakenRol!

3. Place : Very conducive ang lugar ng LaSalle. I felt solitude (wow); it was my second sanctuary. You feel safety within its grounds, kahit hostile ang buong mundo. Kahit na gano kabigat ang problema mo sa acads mo, madadama mo ang peace sa paglalakad sa campus eh. The trees gave me shelter. Malapit pa yung lugar sa amin (30min to 45 min away from our house), kaya no traffic hassles.

Yun na yung mga pinakamabigat na rason eh. Tapos flexible din kasi ang time dun, pero mahigpit din sa deadlines. Eh ako naman eh gusto kong ginagawa yung ilang gawain ahead of time para mas madaming rest time. :D

So ang naisip-isip ko... in the future, gusto ko talaga bumalik sa school. Gusto ko magturo. Malapit din kasi sa amin yun.

Nabanggit ko na nga ito kay Jacque eh. Sabi ko, pano pag nagbarko kami, tas pag nakaipon na ng tama, tapos naitayo namin ang aming balak na resto...sabi ko magtuturo ako. E dahil sa mga napagdaanan ko, dapat sa CIHM (College of International Hospitality and Management) ako pala. Umayaw siya! Bakit? Madami daw magaganda dun. :D

Awww... Jacque, by that time mga batang-bata na un, at alam mo namang kasal na tayo nun. :D